فرید اروند

بگذار خنده های تو در من عسل شوند
بگذار گریه های تو در من غزل شوند

بگذار یاد وخاطره‌ی عشق های مان
آمیزه‌ی زبانزد و ضربالمثل شوند

پی هم بخند قامت اندوه بشکند
پا های این پدیده مغموم شل شوند

در هم تنیده فلسفه و عشق در سرم
با نیم یک نگاه تو بگذار حل شوند

با بوندنت سیاه ترین خاک این زمین
سرخ از حضور لاله و سبز از کبل* شوند

بگذار گریه های تو در من غزل شوند
بگذار خنده های تو در من عسل شوند

* کبل در گویش فارسی دری افغانستان سبزه‌ی چمن را گویند.

 

گهواره؛ پایان یک رکود

گهواره؛ پایان یک رکود

سیامک هروی برگرفته از نشریۀ وزین « اطلاعات روز» درست پنج سال قبل از امروز در سایت فارسی بی‌بی‌سی...

ما و جامعه مدنی

ما و جامعه مدنی

سیده طالبی به نقل از نشریه ی وزین نون مفهوم جامعه مدنی بیشتر از سایر مفاهیم حوزه علوم انسانی...

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *