غزل

نوامبر 5, 2019 | بخش ادبی, هنر و ادبیات

ادهم کاوه


هم عاشقش من هستم و هم آشنایش من
روزش بیاید می‌شوم راحت فدایش من

او دل به آبادی‌نشینی داد، شهری شد
لم داده‌ام چون کوه بین روستایش من

مانند چندین خط که واضح نیست در مشتش
مانند کفشی می‌رسیدم پیش پایش من

از روز اول لازم و ملزوم هم بودیم
او مثل آهن بوده و آهن‌ربایش من

او اهل حرمت بود، بر آدم ولایت داشت
می‌دیدمش از دور می‌کردم صدایش من

وقتی‌که فهمیدم که اهل ذکر و زاری نیست
آماده‌ام تسبیح گردانم به جایش من

آماده ام آمین بگویم، دل بسوزانم
در آخر هر گریه، در ختم دعایش من

هم مرده‌ام این شعر را از گور می‌گویم
هم زنده خواهم شد به آسانی برایش من

زیبای زیر خاک خفته*

زیبای زیر خاک خفته*

……..رهنورد زریاب، یک نام نیست، که با رفتنش، از یاد ها برود. او به قول عتیق رحیمی "هم رهنورد بود و...

سخن مدیر مسوول

سخن مدیر مسوول

کلوب فرهنگی هنری فردا در سویدن جشنواره ادبی (اکرم عثمان)،  ویژه داستان کوتاه دوم ماه می سال 2021...

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

xnxx

افلام سكس

xxnx

xnxx

سكس

xnxx