احمد تکل ( شعر پشتو)

ډيوه

د پسرلي آسمان ته

دمصنوعي امېد جيوه جوړوم

او ترې دژوند يوه آينه جوړوم

له يوه ستوري ځان ته

يوه ډيوه جوړوم

دخپلې خونې په تاخچه كې يې ږدم

ځه خير…!

كه په دې كمه رڼا

شپه سبا كولاى نه شم

خپل چاپېريال خو رڼولى شمه

مرگ پسرک

مرگ پسرک

تنگ غروب پر فروغ آب در خندق بالا می آید زن آبستن در دشت می رود تو را به یاد می‌آورم نرگس آنگاه‌ که...