غزل

جولای 1, 2019 | بخش ادبی, هنر و ادبیات

اجمل تورمان


**********

هر يو ګل دى پاڼې پاڼې نشته ساه يوه غوټۍ كې
په سپرلي كې هم خزان دى، وير ژړا ده په ښادۍ كې

تږى تږى يم چې نه يې، جل مې اخلي چې دې وينم
اخر ساه به رانه وزي په دې تنده لېونۍ كې

دا يو ځان مې ملكيت دى دا به تانه صدقه كړم
ياره! ما سره نور څه دي په غريبه غريبۍ كې

دا زما خاورې، ايرې ژوند پكې ستا نيازبينه مينه
لكه ګل وي چا ټومبلى په ريښې ريښې پګړۍ كې

چې دې خپل زړګي ته ګورم، د يارانو په محفل كې
لكه كور د چا كنډر وي په اباده ابادۍ كې

برقه ته چې شاعري كړې پدې بې شعوره وخت كې
لكه غرونو كې څوك اوري خپل اواز په واپسۍ كې

سخن مدیر مسئول

سخن مدیر مسئول

کلوب فرهنگی هنری فردا در سویدن جشنواره ادبی (اکرم عثمان)،  ویژه داستان کوتاه دوم ماه می سال 2021...

گهواره؛ پایان یک رکود

گهواره؛ پایان یک رکود

سیامک هروی برگرفته از نشریۀ وزین « اطلاعات روز» درست پنج سال قبل از امروز در سایت فارسی بی‌بی‌سی...

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *