پر ما مه ژاړه

Jun 17, 2019 | بخش ادبی, هنر و ادبیات

حنیف بکتاش


**********

پر ما مه ژاړه

(پامیــــرته چې نه یواځې زوی مې بلکه ملګری ، مې هم دی)

کله چې ، د شمال وږمو

د مور للو ، للو

ستا غوږته رسوله

ته ،

د یوې لویې ونې

تر سیوري لاندې زنګېدې.

کله چې اوښکې

زموږ پر مخ وچېدې

ستا خندا لا جاري وه

پر ما مه ژاړه

زه له تانه ،

         د مسکا هیله لرم

پخوانۍ سندرې

له سره پیل کېږي

په آسمان کې

د الماسو زړي کرل شوي

او سپوږمۍ بیا راځي

لا تر اوسه هم

د شمال وږمې ، کولای شي

مسکا وشیندي

او د شپیلۍ آواز

د مینې انځور وباسي

او لا تر اوسه هم

ستا خندا

موږ سره رانغاړي

خو ګوره

که څوک

ستا د سترګو وړاندې هم

دغه لویه ونه

په سکروټو کې راونغاړي

لابه ووایم

چې ، ستا سره یم .

غواړم یو کوچنی جام

ستا په نوم پورته کړم

پر ما مه ژاړه

پخوانۍ کیسې

زموږ د ژوند یوه برخه ده

خو زه یې

ستا د نن او سبا لپاره څکم.

سخن مدیر مسئول

سخن مدیر مسئول

کلوب فرهنگی هنری فردا در سویدن جشنواره ادبی (اکرم عثمان)،  ویژه داستان کوتاه دوم ماه می سال 2021...

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published.