پر ما مه ژاړه

ژوئن 17, 2019 | بخش ادبی, هنر و ادبیات

حنیف بکتاش


**********

پر ما مه ژاړه

(پامیــــرته چې نه یواځې زوی مې بلکه ملګری ، مې هم دی)

کله چې ، د شمال وږمو

د مور للو ، للو

ستا غوږته رسوله

ته ،

د یوې لویې ونې

تر سیوري لاندې زنګېدې.

کله چې اوښکې

زموږ پر مخ وچېدې

ستا خندا لا جاري وه

پر ما مه ژاړه

زه له تانه ،

         د مسکا هیله لرم

پخوانۍ سندرې

له سره پیل کېږي

په آسمان کې

د الماسو زړي کرل شوي

او سپوږمۍ بیا راځي

لا تر اوسه هم

د شمال وږمې ، کولای شي

مسکا وشیندي

او د شپیلۍ آواز

د مینې انځور وباسي

او لا تر اوسه هم

ستا خندا

موږ سره رانغاړي

خو ګوره

که څوک

ستا د سترګو وړاندې هم

دغه لویه ونه

په سکروټو کې راونغاړي

لابه ووایم

چې ، ستا سره یم .

غواړم یو کوچنی جام

ستا په نوم پورته کړم

پر ما مه ژاړه

پخوانۍ کیسې

زموږ د ژوند یوه برخه ده

خو زه یې

ستا د نن او سبا لپاره څکم.

سخن مدیر مسئول

سخن مدیر مسئول

کلوب فرهنگی هنری فردا در سویدن جشنواره ادبی (اکرم عثمان)،  ویژه داستان کوتاه دوم ماه می سال 2021...

گهواره؛ پایان یک رکود

گهواره؛ پایان یک رکود

سیامک هروی برگرفته از نشریۀ وزین « اطلاعات روز» درست پنج سال قبل از امروز در سایت فارسی بی‌بی‌سی...

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *