دموکراسی در یک موتر غرازه
 
افغانستان بیشتر از هر چیزی به یک موتر غرازه میماند. دودزا و مبلایل خور، پر سر و صدا، ناآراام و نا استوار. به این میگویند یک مملکت ـ مملکت خداداد!  این اسم با مسما، از زمان امیر عبدالرحمن خان به این آب و خاک چسپانده شده است.
«مملکت خداداد؟» یعنی یک سرزمین باد آورده، یک پاره سنگ بی نام و نشان ..........

                                                                 داکتر اکرم عثمان

                              غزنی، غربت فرهنگی و امید برای فردای جدید

شهرغزنی یکی از شهرهایی تاریخی است که افتخارات زیادی را در سینه خود جای داده است، اما از آنجایی که افغانستان گرفتار جنگ، فقر و توسعه نیافتگی است، آثار فرهنگی و تاریخی کشورما نیز در مهجوریت به سر می برد و هرسال بخشی از این اثار به تدریج نابود می شود و به غارت برده می شود، ............

                                                                    محمد اسحاق فیاض

 

                     د افغانستان کانونه: ګیدړی ته به خپل پوست بلاشی
                                           ( لومړۍ برخه )  
                                      
زه چی هسی په امید په ویره اوسم
په دا کور کی راسره بد خواه غماز دی   
 څو ورځی وړاندی می په افغان – جرمن انلاین کی دکابل پولی تخنیک انستیتوت نه زما دیوه پخوانی تکړه شاګرد انجینر نعیمی په قلم د ( په افغانستان کی میلیاردونه تر خاورو ........ ) سرلیک لاندی د ډنمارکی ورځپاڼی........

                                                           پوهنمل حاجی محمد نوزادی
               

 
                             ازهمین خاک جهان دگری ساختن است
 
با تأسف فراوان، در روز های اخیر، زمزمه های جانگداز و تکاندهنده ی مبنی بر تجزیه و تقسیم زادگاه پدران و مادران ما ( افغانستان)، اززبان و قلم عده یی ازخودی ها وغیرخودی ها بگوش میرسد. جالب اینست که موازی با این زمزمه های "افغانی"، حتا تنی چند ازبیگانه گان انگلیسی و امریکایی و . . . .........

                                                                         پیکار پامیر