سید همایون شاه عالمی
ترصیع
ترصیع کنم نام ِ ترا با صد هزاران شعر ِ تر
تا ریشه ی ِ عشقت کشد در قلب ِ من صد بار و بر
پرواز ِ فکرم در رهت هفت آسمان را میدَرَد
از هفت دریا بگذَرَد تا میکشد هم بال ِ پر
هچون چراغ ِ مولوی روشن کنم از مثنوی
سودای ِ وصل ِ معنوی در سر ببینم سر به سر
زنجیر و طبل ِ عشق ما چون کارگاه ِ محکمی
آرَد نکات ِ بیشتر در فکر هر صائب نظر
این آتش ِ سوزان ِ ما کی میکند درمان ِ ما
در آفتاب ِ جان ِ ما با فکر ِ باریکتر نگر
تا غرق ِ مستی میشوم فارغ ز هستی میشوَم
من در الستی میشوم این دانش و دفتر ببر
در عشق از بس سوختم از خویشتن آموختم
آتش به جان افروختم باز آ و از من در گذر
با عشق و عرفان آمدم از روح تا جان آمدم
در عهد و پیمان آمدم بگذشتمی از زیب و فر
ساقی شرابی در فکن مطرب نوای ِ عشق زَن
با این سپاه ِ صف شکن ماندم ببینی یک نَفَر
دیگر تو از دینم مگو از کیش و آیینم مگو
از عشق رنگینم مگو تا مرگ رفتم در سفر
درد ِ تو درمان میدهد در کفرم ایمان میدهد
بر مرده ها جان میدهد تا شمس ِ تو آرَد قمر
هر چند مدیون ِ تو ام امّا (همایون) ِ تو ام
در هجر محزون ِ تو ام تا وصل آید پُر ثمَر
19 جولای 2010 م
وزیر اکبر خان مینه
کابل – افغانستان
«»«»«»«»«»«»
ادبی ـ هنری